ถ้าคุณเคยทำบทความ SEO แล้วเจอปัญหาแบบนี้…

• ทราฟฟิกมา แต่ไม่มีคนทัก ไม่มีลีด

• เขียน “บทความดี” แล้ว แต่ยอดไม่ขยับ

• ทีมขายบอกว่า “ลีดไม่ตรง” หรือ “คนยังไม่พร้อมซื้อ”

• ทำคอนเทนต์เยอะ แต่เหมือนโยนหินลงน้ำ

ส่วนใหญ่ไม่ได้พังที่การเขียนครับ—พังที่ “จับช่วงคนอ่านผิด”

TOFU / MOFU / BOFU คือภาษาง่ายๆ สำหรับบอกว่า คนอ่านตอนนี้อยู่ขั้นไหนของการตัดสินใจ และคอนเทนต์ควรทำหน้าที่อะไรในขั้นนั้น ถ้าคุณอ่านเกมนี้ออก คุณจะเริ่มวางบทความเป็น “ระบบ” ไม่ใช่เขียนเป็นชิ้นๆ แล้วหวังให้ Google เมตตา

บทความนี้ (สไตล์ turnoffweb.com) จะพาคุณเข้าใจฟันเนลแบบใช้ได้จริง:

• TOFU, MOFU, BOFU แปลว่าอะไร

• คอนเทนต์แต่ละช่วงควรตอบอะไร / ไม่ควรทำอะไร

• ตัวอย่าง keyword + โครงบทความ + CTA ที่เหมาะ

• วิธีเอาไปจัด “โครงสร้างเว็บ” และ internal link ให้ Google เห็นความตั้งใจจริง

ทำไม TOFU/MOFU/BOFU ถึงสำคัญกับ SEO (มากกว่าที่คนส่วนใหญ่คิด)

หลายคนมองฟันเนลเป็นเรื่องการตลาดอย่างเดียว แต่ในโลก SEO มันกระทบ 3 เรื่องใหญ่:

1. Search Intent
   Google ไม่ได้จัดอันดับจากคำสวยอย่างเดียว มันพยายามตอบ “ความตั้งใจ” ของคนค้นหา ถ้าคีย์เวิร์ดเป็นเชิงอยากซื้อ แต่คุณเขียนเชิงให้ความรู้ลอยๆ อันดับมักขึ้นยาก หรือขึ้นแล้วคนก็ปิดทันที

2. Behavior Signals / UX
   บทความที่ตรงจุด จะทำให้คนอ่านต่อ เลื่อนอ่าน คลิกต่อ ไม่ย้อนกลับไปหน้าเสิร์ชทันที (pogo-sticking) สิ่งพวกนี้ไม่ได้เป็น “ปุ่มลับ” ที่คุณกดได้ แต่เป็นผลลัพธ์ของการเขียนตรงจังหวะ

3. Site Structure & Topic Authority
   เว็บที่มีคอนเทนต์ครบทั้ง TOFU/MOFU/BOFU ในหัวข้อเดียวกัน จะดูเหมือน “มีคนดูแลจริง” และสร้างภาพเป็นคลัสเตอร์ได้ง่ายกว่าเว็บที่มีแต่บทความสะเปะสะปะ

TOFU / MOFU / BOFU แปลว่าอะไร

TOFU (Top of Funnel) — ช่วงเริ่มรู้จัก / กำลังหาความรู้

นิยามสั้นๆ: คนอ่านกำลัง “เริ่มสนใจ” หรือ “เริ่มสงสัย” ยังไม่พร้อมซื้อ
โจทย์ของคอนเทนต์: อธิบายภาพรวม ทำให้เข้าใจเร็ว ลดความสับสน สร้างความเชื่อใจ

TOFU คือช่วงที่คนยังถามคำถามแบบ:

• “คืออะไร”

• “ทำไมถึงเกิด”

• “ควรเริ่มยังไง”

• “ต่างจากอะไร”

• “เหมาะกับใคร”

ตัวอย่างคีย์เวิร์ด TOFU

• “TOFU คืออะไร”

• “SEO คืออะไร”

• “พัดลม EC คืออะไร”

• “บริการแม่บ้านรายปีคืออะไร”

• “ทำไมฟันโยก”

สิ่งที่ TOFU ควรมี

• คำอธิบายที่ไม่อ้อมค้อม

• ตัวอย่างเข้าใจง่าย

• โครงสร้างชัด (H2/H3 เป็นตรรกะ)

• “เช็กลิสต์เริ่มต้น” หรือ “สิ่งที่ควรรู้ก่อน”

สิ่งที่ TOFU ไม่ควรทำ

• ปิดขายแรงเกินไปตั้งแต่ต้น

• โยนราคา/แพ็กเกจใส่หน้าคนอ่านทันที

• เขียนยาวแบบวิชาการจนคนหลุด

มุมมองแบบมืออาชีพ: TOFU คือบทความที่ “ทำให้คนอ่านอยากอยู่ต่อ” ไม่ใช่ “ทำให้คนอ่านรีบซื้อ”

MOFU (Middle of Funnel) — ช่วงพิจารณา / กำลังเทียบทางเลือก

นิยามสั้นๆ: คนอ่านรู้ปัญหาแล้ว กำลัง “คัดตัวเลือก”
โจทย์ของคอนเทนต์: ให้กรอบตัดสินใจ (framework) เปรียบเทียบอย่างเป็นธรรม ตอบคำถามเชิงลึก

MOFU คือช่วงที่คนเริ่มถามว่า:

• “แบบไหนดีกว่า”

• “ต่างกันยังไง”

• “เลือกสเปกอะไร”

• “มีข้อควรระวังอะไร”

• “ถ้าสถานการณ์แบบฉัน ควรเลือกแบบไหน”

ตัวอย่างคีย์เวิร์ด MOFU

• “TOFU vs MOFU vs BOFU”

• “EC vs AC fan”

• “คลินิก A vs โรงพยาบาล B”

• “กระเบื้อง SPC vs LVT”

• “จ้างแม่บ้านรายครั้ง vs รายปี”

สิ่งที่ MOFU ควรมี

• ตารางเปรียบเทียบ

• เกณฑ์เลือก (criteria)

• เคสตัวอย่าง (scenario-based)

• คำตอบแบบ “ขึ้นกับเงื่อนไข” ไม่ใช่ชี้นิ้วว่าอะไรดีที่สุด

สิ่งที่ MOFU ไม่ควรทำ

• บอกว่า “อันนี้ดีที่สุดสำหรับทุกคน”

• เขียนเหมือนรีวิวอวยอย่างเดียว

• ซ่อนข้อเสีย (คนอ่านรู้ทัน และความน่าเชื่อถือลด)

MOFU ที่ดีจะทำให้คนอ่านรู้สึกว่า “เว็บนี้ช่วยคิดแทนฉันได้” และเริ่มไว้ใจมากพอที่จะคลิกไปหน้าต่อไป

BOFU (Bottom of Funnel) — ช่วงตัดสินใจ / พร้อมซื้อหรือพร้อมคุย

นิยามสั้นๆ: คนอ่านพร้อมลงมือ ขอราคา ขอใบเสนอราคา นัดคุย
โจทย์ของคอนเทนต์: ลดความเสี่ยงก่อนซื้อ ตอบคำถามสุดท้าย ทำให้ “ตัดสินใจง่ายขึ้น”

BOFU คือช่วงที่คนถาม:

• “ราคาเท่าไหร่”

• “ขั้นตอนการใช้บริการ”

• “ใช้เวลานานไหม”

• “มีรับประกันไหม”

• “ติดต่อยังไง”

• “เหมาะกับหน้างานของฉันไหม”

ตัวอย่างคีย์เวิร์ด BOFU

• “ราคา…”

• “ค่าติดตั้ง…”

• “แพ็กเกจ…”

• “ใกล้ฉัน”

• “ขอใบเสนอราคา”

• “รีวิวบริการ + ราคา”

สิ่งที่ BOFU ควรมี

• ขอบเขตบริการชัดเจน

• ขั้นตอนทำงาน / ไทม์ไลน์

• คำถามที่คนกลัวก่อนซื้อ (ความเสี่ยง)

• หลักฐานความน่าเชื่อถือ (เคส, มาตรฐาน, รีวิวจริง)

• CTA ชัด: “ขอใบเสนอราคา / นัดคุย / โทร / Line”

สิ่งที่ BOFU ไม่ควรทำ

• ยืดยาวแบบสารานุกรม

• เลี่ยงตอบราคา/ปัจจัยราคาแบบไม่ช่วยอะไร

• ไม่มี next step ชัดเจน

BOFU ไม่ใช่หน้าขายแข็ง แต่คือหน้า “เคลียร์ข้อสงสัยสุดท้าย” ให้คนกล้าก้าวต่อ

ตารางสรุป TOFU / MOFU / BOFU แบบจำง่าย

คีย์เวิร์ดเดียวกัน แต่คนละช่วง = ต้องเขียนคนละแบบ

นี่คือจุดที่คนทำ SEO พลาดบ่อย: คิดว่า “หัวข้อเดียวกัน” เขียนบทความเดียวจบได้หมด
จริงๆ คุณทำได้…แต่ต้องจัดเลเยอร์ให้ถูก หรือแยกเป็นหลายหน้าแล้วทำ internal link

ตัวอย่างหัวข้อเดียวกัน: “บริการแมสเซ็นเจอร์ส่งเอกสาร”

• TOFU: “บริการแมสเซ็นเจอร์ส่งเอกสารคืออะไร เหมาะกับใคร”

• MOFU: “ส่งเอกสารเอง vs จ้างแมสเซ็นเจอร์ แบบไหนคุ้มกว่า”

• BOFU: “ราคาแมสเซ็นเจอร์ส่งเอกสาร คิดยังไง + เช็กลิสต์ก่อนขอใบเสนอราคา”

ถ้าคุณเอาเรื่อง “ราคา” ไปใส่ในบทความ TOFU ตั้งแต่ย่อหน้าแรก คุณกำลังทำให้คนที่ยังไม่พร้อมซื้อรู้สึกว่า “โดนขาย” และกดปิดเร็วขึ้น

Mini-summary box: อ่านจบแล้วควรจำอะไร

TOFU = ทำให้เข้าใจ
MOFU = ทำให้เลือกเป็น
BOFU = ทำให้ตัดสินใจง่าย

ถ้าคอนเทนต์ของคุณมีครบ 3 ชั้นในคลัสเตอร์เดียวกัน คุณกำลังสร้าง “เส้นทาง” ให้คนอ่านจากรู้จัก → สนใจ → ซื้อ อย่างเป็นธรรมชาติ

วิธีเอา TOFU/MOFU/BOFU ไปใช้กับโครงสร้างเว็บ (ให้ Google เห็นว่าคุณคิดมาดี)

ถ้าคุณอยากให้เว็บดูเป็นระบบ (Structural Effort) ให้ทำแบบนี้:

1) สร้าง “Pillar + Cluster”

• Pillar (หน้าหลัก): ภาพรวมใหญ่ (มักเป็น TOFU แบบรวม หรือ MOFU แบบ framework)

• Cluster: บทความย่อยที่เจาะมุมเฉพาะ (TOFU/MOFU/BOFU แยกกัน)

2) ทำ internal link แบบมีเหตุผล

• TOFU → พาไป MOFU (“ถ้าคุณเริ่มเข้าใจแล้ว มาดูวิธีเลือก/เปรียบเทียบ”)

• MOFU → พาไป BOFU (“ถ้าคุณเลือกทิศทางได้แล้ว มาดูขั้นตอน/ปัจจัยราคา”)

• BOFU → พากลับไป Pillar หรือ FAQ (“ถ้าต้องการภาพรวม/คำถามที่พบบ่อย”)

3) ทำให้คนอ่าน “คลิกต่อ” ด้วยคอนเทนต์ ไม่ใช่ปุ่ม

การแปะ “อ่านบทความอื่น” เฉยๆ ไม่ค่อยเวิร์ก
แต่ถ้าคุณเขียนประโยคแบบ:

• “ถ้าคุณกำลังชั่งใจระหว่าง A กับ B ลองดูตารางเทียบแบบละเอียดในหัวข้อถัดไป”
  คนจะคลิกเพราะเขารู้ว่ามันช่วยเขาจริง

Checklist box: เลือกฟันเนลให้ถูกก่อนเริ่มเขียน

ก่อนเขียนบทความทุกครั้ง ลองตอบ 5 ข้อนี้:

1. คนค้นคำนี้ “อยากรู้” หรือ “อยากซื้อ”?

2. เขาน่าจะมีความรู้พื้นฐานแค่ไหน?

3. ถ้าอ่านจบ เขาควรทำอะไรต่อ?

4. ต้องมีหลักฐาน/ตัวอย่าง/ตารางไหมถึงจะตัดสินใจได้?

5. บทความนี้ควรลิงก์ไปหน้าไหน เพื่อพาคนอ่านไปขั้นถัดไป?

ตอบครบ = คุณจะเลือก TOFU/MOFU/BOFU ได้แม่นขึ้นมาก

FAQ: คำถามที่เจอบ่อยเกี่ยวกับ TOFU / MOFU / BOFU

1) ทำเว็บเล็ก ควรเริ่มจาก TOFU หรือ BOFU ก่อน?
ถ้าอยากเห็นผลเร็ว ให้มี BOFU อย่างน้อย 1–3 หน้า (บริการ/ราคา/ขั้นตอน) เพื่อรับดีมานด์ที่พร้อมซื้อ แล้วค่อยขยาย TOFU/MOFU เพื่อสร้างทราฟฟิกและความน่าเชื่อถือ

2) ทำ TOFU อย่างเดียวได้ไหม?
ได้ แต่คุณจะได้ “ทราฟฟิก” มากกว่า “ยอดขาย” เพราะไม่มีหน้าที่พาคนไปต่อ

3) บทความหนึ่งหน้าเป็นทั้ง TOFU และ BOFU ได้ไหม?
ทำได้ แต่ต้องจัดเลเยอร์ดีมาก: เปิดแบบ TOFU แล้วค่อยไล่ไป MOFU และจบด้วย BOFU (พร้อมสารบัญ/ลิงก์ข้ามส่วน) ไม่งั้นบทความจะเละและไม่ตรง intent

4) MOFU สำคัญจริงไหม?
สำคัญมาก เพราะเป็นช่วงที่ “ความเชื่อใจ” เกิดจากการช่วยตัดสินใจ ไม่ใช่การอธิบาย

5) BOFU ต้องใส่ราคาตรงๆ ไหม?
ไม่จำเป็นต้องฟันธงเป็นตัวเลขเดียว แต่ควรบอก “ปัจจัยที่ทำให้ราคาเปลี่ยน” และให้ผู้อ่านประเมินตัวเองได้

6) จะรู้ได้ไงว่า keyword นี้เป็น TOFU/MOFU/BOFU?
ดูจากถ้อยคำ:

• “คืออะไร/วิธี” มักเป็น TOFU

• “เทียบ/รีวิว/สเปก” มักเป็น MOFU

• “ราคา/ติดตั้ง/ใกล้ฉัน” มักเป็น BOFU
  และถ้าจะให้ชัวร์ ให้ดูหน้าผลค้นหาว่า Google โชว์บทความแนวไหนเยอะที่สุด

7) ถ้าเว็บมีบทความเยอะ แต่ไม่เป็นระบบ ควรแก้ยังไง?
เริ่มจัดกลุ่มเป็นคลัสเตอร์ทีละหัวข้อ แล้วทำ internal link ใหม่ให้เป็นทางเดิน TOFU→MOFU→BOFU ก่อน จากนั้นค่อยรีไรท์หัวข้อที่ไม่ตรง intent

8) ทำคอนเทนต์ฟันเนลแล้ว Google จะจัดอันดับไวขึ้นไหม?
ไม่มีคำว่าไวแน่นอน แต่เว็บที่มีโครงสร้างชัด + intent ตรง + internal link ดี มัก “นิ่งและโตต่อ” มากกว่าเว็บที่ปั๊มบทความแบบไม่เป็นระบบ

สรุป: TOFU/MOFU/BOFU ไม่ใช่ศัพท์เท่ๆ แต่มันคือ “เข็มทิศ” ของคอนเทนต์ SEO

• TOFU ทำให้คนเข้าใจและไว้ใจ

• MOFU ทำให้คนเลือกเป็นและรู้สึกว่าคุณช่วยเขาจริง

• BOFU ทำให้คนตัดสินใจง่ายขึ้น ลดความเสี่ยง และรู้ว่าจะติดต่อยังไง

คอนเทนต์ที่ดีไม่ใช่บทความที่เขียนเก่งที่สุด แต่คือบทความที่ “ตรงจังหวะ” ที่คนอ่านต้องการในตอนนั้น